او که هنگام تولد ناتوان بود اکنون می تواند سرش را بالا بگیرد و بچرخاند...اسباب بازیش را بردارد...لبخند بزند...و در این هنگام استکه والدین و خواهر و برادرهایش را میشناسد.او از شش ماهگی خوردن غذاهای جامد را تجربه کرده و میتواند مایعات را از لیوان بنوشد.کودک در این دوره چهار دست و پا یا سینه خیز حرکت کرده و بزودی نخستین قدم های زندگیش را برمیدارد.افزایش تحرک فرزندان به این معناست که او دیگر منتظر نمی ماند تا اشیا به سمتش بیاورید بلکه خودش  به جستجوی آن ها خواهد رفت و با یافتن آنها وسیله را سریع به سمت دهانش برده و آن را امتحان خواهد کرد.

نکته مهم این است که تا یک سالگی با کودکتان مانند یک نوزاد رفتار کنید یعنی قبل از یک سالگی باید به محض گریه کردن به کمکش بشتابید زیرا گریه او به این معناست که به شما احتیاج دارد یا چیزی موجبات آزارش را فراهم کرده و یا از اینکه به میل او رفتار نکرده اید دلخور است بنابراین تا یک سالگی باید مطابق میل کودک رفتار کنید و نگران لوس شدن فرزندتان نباشید.

در این سن شغل و وظیفه ی فرزدتان این است که دنیا را کشف کند برای همین به دلیل توانایی انجام این کار ممکن است به سراغ وسایل منزل برود و آنها را بردارد.در ضمن آگاه باشید شما نمیتوانید به فرزند ده ماهه خود رعایت انظباط و حرف شنوی بیاموزید.اما میتوانید او را از انجام برخی کارها بازدارید.در این موارد با لحنی آرام و قاطع به او نه بگویید و هشدار دهید چه کاری را نباید انجام دهد یه با چه چیزی نباید دست بزند.

شش تا 18 ماهگی از بسیاری جهات دوران پرنشاط و در برخی جنبه ها دوره آزمون خطاست.کودک شما میخواهد هرچیزی را بدون استثنا کشف و امتحان کند بنابراین باید بتوانید حرکات بعدی او را پیش بینی کنید در این دوره وقتی کودک بیدار است کمتر به امور منزل برسید و بیشتر به وی رسیدگی کنید.در این دوران تنها گذاشتن کودک با اسباب بازی هایش در اتاق یا پارک بازی صحیح نیست ...وقتی عصبانی هستید یا از گریه های کودک کلافه شده اید.او را در تخت تنها نگذارید زیرا بدین ترتیب تختخواب برایش یادآور خاطره ای تلخ خواهد بود.

در مقاله بعدی به موضوعات دیگر 6 تا 18 ماهگی خواهیم پرداخت