بازی برای رشد یک بدن سالم و قوی در کودکی ضروری است. بچه ها در حین بازی چیزهایی زیادی از جمله مهارت های حرکتی درشت، انعطاف پذیری، و مهارت های حفظ تعادل که آنها در طول زندگی به آن نیاز دارند را یاد میگیرند. بازی در فضای باز، قرار گرفتن در معرض نور خورشید، در محیط های طبیعی و هوای تازه، باعث سلامت جسمی کودکان می شود، که در تشکیل استخوان و سیستم ایمنی قوی آنها تاثیر بسزایی دارد.
علاوه بر افزایش فعالیت بدنی، بازی کردن فواید بسیاری دارد :
- منجر به افزایش قدرت عضلانی میشود
- عملکرد قلب و ریه را بهبود میبخشد
- به جلوگیری از چاقی، دیابت و کلسترول بالا کمک می کند
میزان کودکانی که از بیماریهای مزمن از جمله آسم، چاقی و دیابت رنج می برند به سرعت در حال افزایش است. این تحقیق نشان می دهد که با استراتژی افزایش زمان بازی میتوان در مبارزه با بیماریهای مزمن و واگیر درکودکان قدم برداشت.
بازی بخشی جدایی ناپذیر از رشد و نمو عصبی در حیوانات و کودکان خردسال است. تحقیقات نشان می دهد که میزان بازی در موشها با میزان رشد مغز آنها، به ویژه مخچه (منطقه ای مرتبط با کنترل حرکتی) ارتباط مستقیمی دارد. به نظر میرسد بازی نقش مهمی در شکل گیری یک مغز بالغ که توانایی بهینه سازی کنترل عضلات را دارد، ایفا می کند.
مکالماتی که بین کودکان و بزرگسالان در طول بازی رخ میدهد نیز منجر به تقویت اتصالات عصبی در قسمتهای مختلف مغز که برای یادگیری زبان حیاتی است،می شود.
بازی کردن منجر به تقویت هوش هیجانی و عزت نفس کودکان میشود
تصور کنید که کودکی چهار ساله هستید و در حال ساختن بلوکهای یک برج هستید. ناگهان کودکی دیگر به سمت برج گرانبهای شما میرود و آن را خراب میکند. چه کار میکنید؟ به معلم خود میگویید؟ و یا به آن کودک میگویید که اقدامات او خلاف مقررات است؟ گریه میکنید؟
موقعیت هایی از این قبیل اغلب در شرایط بازی بدون ساختار اتفاق میافتد و برای کمک به یادگیری کنترل و ابراز احساسات کودکان بسیار مهم هستند. کودکان کم حرف می توانند دیدگاه ها، تجربیات و ناامیدی های خود را از طریق بازی بیان کنند. هوش هیجانی ایجاد شده در طول بازی به کودک کمک می کند تا موقعیت های اجتماعی و روابط را در طول زندگی خود بشناسد و به آنها جهت دهد.
ایجاد هوش هیجانی با کمک به کودکان در بازی و برقراری روابط با همسالان خود به دست می آید. روابط دوستی تاثیر فوق العاده ای در روند بهبود و زندگی بشر دارد. دوستیهای پیش دبستانی به بهبود مهارتهای اجتماعی، عاطفی و ترویج حس تعلق کودکان کمک زیادی می کند، در حالی که روابط دوستی در بزرگسالان یک شبکه پشتیبانی قوی را فراهم می کند و به کاهش استرس کمک می کند.
باید در نظر داشت که ماهیت بدون ساختار در بازیهای کودکان، مدارهای عصبی را در قسمت جلوی مغز ایجاد می کند، که به مغز (و کودک) کمک می کند تا در تعاملهای پیچیده اجتماعی به درستی قدم بردارد.
دیدگاه خود را بنویسید